เล่นในตอนวัยเด็ก: ปรบมือสำหรับกิ้งก่าเด็ก ใยสังเคราะห์

Freddie Strange
พฤษภาคม 26, 2019

ไม่ได้อยากต้องการทำอะไรกับความเฉื่อยชาของเด็กผู้อื่น Chijioke ตัดสินใจเข้าไปในป่า มันเป็นพุ่มไม้มันเล็กด้านหลังกำแพงข้างหลังของบ้านครอบครัวของเขา ถ้าบิดามารดาของเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งพ่อของเขา Idoh ใยสังเคราะห์ มองเห็นเขาพวกเขาจะว่ากล่าวเขาหรือแม้กระทั้งใช้แส้ยาวซึ่งIdoh ถูกใจที่จะแอบซ่อนอยู่ด้านหลังข้างหลังกว้างของเขาสำหรับเพื่อการรุกรามชีวิตของหัวมันเทศที่ปลูกใหม่ แต่เมื่อ Chijioke ตกลงใจแล้วไม่มีผู้ใดสามารถหยุดเขาได้

เขาไปในป่าเพื่ออะไรเด็กผู้อื่นถามกัน อีดาห์จะร้องไห้ก้นหากเขาพบว่าเขาเหยียบย่ำ ใยสังเคราะห์ ผ่านกองดินซึ่งมันเทศจะแตกหน่อในอีกไม่กี่เดือน เด็กที่สงสัยว่า Chijioke จะออกมากับอะไรซักอย่าง เขามีวิธีกับพุ่มไม้ เขาสามารถออกมาพร้อมกับตั๊กแตนไม่มีปีกสีน้ำตาลแก่หรือจิ้งหรีดดีเลิศอ้วนหรือตั๊กแตนตำข้าวสีเขียวติดอาวุธ เพราะว่าไม่มีเด็กผู้ใดกันแน่เร่งรีบพวกเขาจึงคอย


Chijioke 
สามารถอยู่ในพุ่มไม้นั้นจนตราบเท่าตกช่วงเวลากลางคืนเด็กผู้พูดติดอ่างกล่าว ก่อนที่จะผู้อื่นจะย่อยการทำนายที่น่าสยดสยองที่ทำโดยผู้พูดติดอ่างเด็กอีกคนหนึ่งชื่อ Otubo (เพราะ ใยสังเคราะห์ เขามีไส้เลื่อนสะดือตัวใหญ่มองเห็น Chijioke ที่ขอบป่า เขาจ้องดูสิ่งมีชีวิตที่Chijioke จับไว้ระหว่างนิ้วมือขวาของเขา จิ้งจกตุ๊กแกเด็ก!” Otubo ร้องไห้ให้ทุกคนได้ยินสำหรับเพื่อการประกาศการจับกุมเด็กทุกคนมีความสนใจอย่างใกล้ชิด จากบ้านใกล้เคียงเด็กมากไม่น้อยเลยทีเดียวมาแม้กระทั่งเด็กที่เล็กเกินกว่าจะทำมากยิ่งกว่าคลาน


ไม่มีวันหนีรอด” เด็กคนหนึ่งบอกกับจิ้งจกเมื่อมันบิดตัวไปในอากาศ Chijioke จับมันไว้แน่นนิดหน่อย ที่พื้นที่เตียนโล่งในสนามหญ้าหน้าบ้านของครอบครัวเด็กอายุสิบเอ็ดปี ใยสังเคราะห์ รวมทั้งนักเก็บรวบรวมข้อมูลสองคนเดินไปที่หัวหัวเข่าของพวกเขารวมทั้งก่อตัวเป็นวงกลม

Chijioke 
เบาๆวางจิ้งจกเด็กไว้บนพื้นทราย เด็กทุกคนจ้องมองที่มันด้วยความเข้าใจรวมทั้งความตื่นเต้น มันเป็นจิ้งจกที่มีผิวสีเทามีหน้าท้องเรียบและก็มีหัวสามเหลี่ยมซึ่งถือครึ่งนิ้วเหนือพื้นดิน “Chijioke พาคุณออกไปจากแม่ของคุณ” เสียงพูดได้ แม้กระนั้นเด็กผู้อื่นไม่ฟังหรือตอบ

หลายชั่วโมงก่อนพระอาทิตย์ลับฟ้าและถึงแม้พื้นดินจะร้อน ใยสังเคราะห์ แต่ว่าก็ไม่สามารถที่จะทนได้ซึ่งทำให้ตั้งครรภ์แบนของจิ้งจกอุ่นบางส่วน – พอเพียงในการระคาย แต่ว่าไม่ทำให้เป็นอันตราย ไม่มีเด็กผู้ใดอยากให้สิ่งมีชีวิตตัวน้อยเผชิญ พวกเขารู้สึกว่ามันอ่อนไหวเหมือนกันกับโปรแกรมคอมพิวเตอร์เก็บข้อมูลเด็กสองผู้ที่อยู่ท่ามกลาง ถ้าหัวเข่าเปลือยของพวกเขาสามารถจัดการกับความร้อนที่อ่อนโยนของดินปนทรายพวกจิ้งจกก็เลยคิดแบบนั้น

แป็บนึงเมื่อมองเห็นเด็กเหล่านี้จิ้งจกตกตะลึงแล้วก็ขยับเขยื้อนไม่ได้ ต่อจากนั้น ใยสังเคราะห์ มันก็ฟื้นความเชื่อมั่นแล้วก็เริ่มมองพวกเขาไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาจำเป็นต้องฟุ้งซ่านไหม


“ 
ดูว่ามันจะทำอะไร” เด็กชายอายุสามขวบกล่าว พร้อมที่จะแอบหนี” คาดคะเนอีกที สมมติว่าเราไม่ได้อยู่ตรงนี้” ลูกคนที่สามกล่าว แล้วต่อจากนั้นมีความเงียบในหมู่เด็กจะไม่มีความสนุกสนานหากจิ้งจกมิได้วิ่ง เด็กอยากให้มันวิ่งเพื่อที่พวกเขาจะได้เข้าใจแล้วก็นำมันกลับไปที่ศูนย์กลางของวงกลม

พวกเขาพร้อมที่จะบ่นว่าจะก่อให้กิ้งก่าเด็กทารกเป็นสัตว์อ่อนแอและอ่อนแอเมื่อขณะเดียวกันนั้นมันก็วิ่งผ่านวงแหวนภายใต้ขาของผู้เก็บรวบรวมข้อมูลคนหนึ่ง เด็กบางบุคคลบินหนีไปจากที่นี่ คนอื่นเพียรพยายามคว้ามันด้วยมือของพวกเขา ลดเลี้ยว ใยสังเคราะห์ ไปๆมาๆจิ้งจกไปที่ใต้ขาของเด็กหลายๆคนและด้านหลัง Otubo การเลี้ยวอย่างรวดเร็วและก็ระยะสั้นโดย Chijioke จับจิ้งจกแล้วก็เขาวางมันลงในจุดศูนย์กลางของวงกลม

Comments are closed !