นักค้นคว้าได้สรุปแล้วว่าเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของจีโนมมนุษย์ประกอบด้วยยีนที่ทำให้โปรตีนที่ร่างกายของเราอยากที่จะเติบโตและดำเนินการได้ อย่างไรก็ตามพวกเขาได้ศึกษาว่าราวห้าเปอร์เซ็นต์ของจีโนมของคนเรายังคงดังเดิมหรือได้รับการรักษาโดยการกลายพันธุ์และวิวัฒนาการนับไม่ถ้วน

นั่นแสดงให้เห็นว่าจีโนมมากขึ้นสี่เปอร์เซ็นต์กำลังทำอะไรบางอย่างที่สำคัญมากถึงแม้เราจะไม่เคยรู้แจ่มแจ้งว่าอะไรคืออะไร” Adam Siepel นักชีววิทยาด้านคอมพิวเตอร์รวมทั้งศ.จ.ของ CSHL กล่าว

เพื่อแก้ไขปัญหาความลี้ลับของร้อยละสี่นักวิทยาศาสตร์ได้ใช้เวลากว่าหนึ่งทศวรรษในการพัฒนากระบวนการที่มีประสิทธิภาพในการค้นหาหน้าที่ที่แตกต่างในหลายส่วนของจีโนม รวมทั้งเพื่อให้เข้าใจถึงสิ่งที่มีอิทธิพลต่อจีโนมต่อสิ่งมีชีวิตพวกเขาจำเป็นต้องมองหาหลักฐานจาก epigenome epigenome เป็นจักรวาลของสารเคมีที่ยึดติดกับดีเอ็นเอที่มีผลกระทบต่อกรรมวิธีการและก็เมื่อส่วนของจีโนมถูกใช้โดยเซลล์

การค้นหาต้นแบบระหว่างต้นสายปลายเหตุต่างๆของ epigenomic ทำให้นักวิทยาศาสตร์สามารถคาดคะเนได้ในส่วนที่สำคัญของจีโนมรวมทั้งถ้ามีการแบ่งหน้าที่ทางชีววิทยาอย่างไรก็ดีเรื่องนี้ไม่มีอะไรมากมายไปกว่าการพยายามกำหนดจุดสำคัญของฉากในละครโดยการดูเฉพาะฉากและชุดที่เกี่ยว

ความไม่เที่ยงเกี่ยวกับจุดสำคัญทางชีวภาพที่แท้จริงของการวัด epigenomic หลายสิ่งหลายอย่างเป็นปัญหาที่สำคัญไม่เพียง แต่ในการแปลความข้อมูลที่มีอยู่แค่นั้น แต่ว่ายังรวมทั้งการตัดสินใจในอนาคตเกี่ยวกับข้อมูลใหม่ๆที่จะรวบรวมได้อย่างไรประเภทแล้วก็สิ่งศูนย์รวมกันไว้” Siepel และก็ สหายร่วมงานของเขา Brad Gulko ชี้แจงในสิ่งตีพิมพ์ปัจจุบันของNature Genetics

ห้องปฏิบัติการของ Siepel ได้ศึกษาและทำการค้นพบวิธีแก้ปัญหานี้

โดยเหตุนี้แล็บของฉันแล้วก็ฉันตัดสินใจที่จะมาที่นี้จากมุมที่แตกต่าง” Siepel เพิ่ม พวกเราถามคำถามว่า จะทำอย่างไรหากพวกเราปลดปล่อยให้พัฒนาการทำผลงานสำหรับการบอกพวกเราว่าจีโนมมีความสำคัญเท่าไรแล้วก็ พวกเราศึกษาจากชุดข้อมูล epigenomic เท่าไร

นักค้นคว้าได้ใช้ข้อมูลที่ได้มาจากประชากรมนุษย์สมัยใหม่เพื่อค้นหาหลักฐานการคัดสรรโดยธรรมชาติเมื่อเร็วๆนี้ ต่อจากนั้นพวกเขาเทียบจีโนมของมนุษย์และก็ลิงชิมแปนซีเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ย้อนกลับไปถึง 5-7 ล้านปีต่อความต่างของคนเราจากเครือญาติลิงที่ดีของพวกเรา

สิ่งนี้ทำให้พวกเราสามารถจัดของกราฟได้ว่าการคัดโดยธรรมชาติในช่วงดังที่กล่าวผ่านมาแล้วเป็นอย่างไร” Siepel กล่าว

ผลที่ได้คือวิถีทางในการวิจัยในอนาคต Siepel และก็เพื่อนผู้ร่วมการทำงานของเขาได้จับกลุ่มไซต์เอาไว้ในจีโนมโดยอาศัยคุณสมบัติของepigenomic แล้วก็ผลที่ตามมาของแต่ละพื้นที่จะเป็นยังไงเพื่อการดำรงชีวิตของสายพันธุ์ของพวกเราตามประวัติความเป็นมาพัฒนาการ คะแนนผลของการค้นหาสำหรับแต่ละคุณลักษณะถูกรวมกันแล้วเพื่อสร้าง แผนที่ผลของการออกกำลังกาย” หรือแผนที่ FitCons

ถ้าหากการเลือกเฟ้นโดยธรรมชาติมีอิทธิพลเป็นอย่างมากต่อเว็บไซต์ในจีโนม – การดูแลรักษามันไว้ชั่วช้าช่วงเวลานับไม่ถ้วนแม้ว่าจะมีการกลายพันธุ์และวิวัฒนาการก็ตาม – ส่วนนี้ของจีโนมน่าจะมีความหมายต่อการมีชีวิตอยู่ นอกจากนั้นถ้าเกิดการวิเคราะห์ epigenomic ระบุพื้นที่รักษาพวกนี้มากยิ่งกว่าที่จะไม่เป็นที่พิสูจน์แล้วว่าเป็นข้อมูลที่ศึกษา

Siepel 
หวังว่าเพื่อนพ้องนักวิจัยของเขาจะสามารถอ้างอิง FitCons เพื่อช่วยในการพิจารณาเครื่องหมายepigenetic หรือชุดของสัญลักษณ์ที่สามารถพิสูจน์ข้อมูลที่เหมาะสมที่สุดในการพิจารณาต่อไป

นี่เป็นความพากเพียรที่จะลองดูสิ่งที่พวกเราสามารถศึกษาได้ด้วยการพิจารณาข้อมูลวิวัฒนาการควบคู่กับสิ่งที่พวกเรารู้อยู่แล้ว” เขากล่าว

Facebook Comments